خطر تغییر اقلیم در انتظار جهان

به گزارش مجله سامی، شواهد نشان می دهد که پدیده تغییر اقلیم در بسیاری از نقاط جهان به صورت کاهش شدید نزولات جوی و در برخی مناطق دیگر به صورت سیلاب های مخرب و تهدیدکننده پدیدار می شود. چنین تغییرات آب و هوایی به همراه افزایش میزان جمعیت، چالش های جدی را در زمینه امنیت آبی، غذایی و محیط زیستی در سطح جهان به همراه خواهد داشت.

خطر تغییر اقلیم در انتظار جهان

به گزارش مجله سامی، بدیهی است بدون بررسی دقیق و کارشناسی اثرات مخرب این پدیده عواقب جبران ناپذیری به بار خواهد آمد. ایران نیز از این قاعده مستثنی نبوده و براساس مدلهای آماری در سال های آینده شاهد تغییرات چشمگیری در میزان دما، تغییر الگوی بارش، شدت و توالی خشکسالی ها و وقوع سیل خواهیم بود.

از نخستین روزهای سال 1398 شاهد عواقب ناشی از پدیده تغییراقلیم بودیم. سیلاب های گسترده و مهیب، در پهنه وسیعی از کشور به وقوع پیوست و مردمان بخش هایی از سرزمین مان را دچار مسائل عدیده ای کرد. در این باره محمد حاج رسولی ها، مدیرعامل شرکت مدیریت منابع آب ایران گفت: با تلاش شبانه روزی و بهره گیری از دانش و تجارب خود و رصد مداوم میزان ذخایر و تنظیم خروجی سدها، بر این سیلاب کم سابقه فائق آمدیم و با آبگیری بیش از 80 درصد مخازن آب سدهای کشور زمینه را برای رونق کشاورزی طی بهار و تابستان 1398 فراهم آوردیم و از رنج مردم کاسته و بی وقفه در راستا آسایش و آرامشی پایدار، تلاش کردیم.

به گفته وی به منظور کاهش اثرات مخرب تغییر اقلیم و سازگاری با عواقب ناشی از آن، شرکت مدیریت منابع آب ایران در سالی که گذشت اقدام به مشارکت موثر در پویش #هرهفته-الف- ب -ایران کرد. طرح های این شرکت در قالب مجموعه طرح های مختلف صنعت آب و برق در سراسر کشور افتتاح و به بهره برداری رسیدند. از جمله این طرح ها، افتتاح 10 سد (5 سد ملی و 5 سد استانی) با حجم مخزن 142 میلیون متر مکعب، آبگیری 2 سد ملی با حجم مخزن 140 میلیون متر مکعب و بهره برداری از 3260 هکتار شبکه آبیاری و زهکشی اصلی است.

برخی از راهبردهای پیشنهادی از قبیل حفاظت از منابع آب، مدیریت به هم پیوسته منابع آب سطحی و زیرزمینی، بهبود شرایط تامین و استفاده از منابع آب، مدیریت خشکسالی ها، بهبود شرایط بهره برداری از مخازن، بازچرخانی آب برای تامین نیازهای روز افزون، تولید محصولاتی که نیاز آبی کمتری داشته و اعمال سیاست های اقتصادی و مدیریتی که به کاهش میزان مصرف آب می انجامد تاثیر به سزایی در کاهش اثرات سوء این پدیده دارد.

برکسی پوشیده نیست که در کنار اقدامات سازه ای، بهره گیری از اقدامات غیرسازه ای از اهمیت انکارناپذیری برخوردار است. یکی از اقدامات غیر سازه ای موثر که با هدف جلب مشارکت همه نهادهای دخیل در امر مدیریت منابع آب توسط وزارت نیرو در سالهای اخیر اجرا شده است، تشکیل کارگروه سازگاری با کم آبی با مشارکت وزارتخانه های مختلف از قبیل وزارت جهادکشاورزی، وزارت صنعت، معدن و تجارت، وزارت نیرو، وزارت کشور، سازمان حفاظت از محیط زیست، سازمان برنامه و بودجه کشور و سازمان هواشناسی کشور است. علاوه بر این، آموزش همگانی و توسعه ظرفیت سازی نقش انکار ناپذیری در مدیریت غیر سازه ای منابع آب دارد.

افزایش انتشار جهانی گازهای گلخانه ای طی دهه اخیر

همچنین طبق اعلام مدیریت کل امور اوپک و روابط با مجامع انرژی علیرغم افزایش تلاش های ملی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در بسیاری از کشورها، میزان انتشار جهانی گازهای گلخانه ای طی دهه حاضر افزایش یافته اما نرخ رشد آن کاهش یافته است. در سال 2018 میزان انتشار گازهای گلخانه ای بالاترین میزان در تاریخ بشر و به 58 گیگاتن معادل دی اکسیدکربن رسید. این میزان حدود 11 درصد بیشتر از انتشار سال 2010 و حدود 51 درصد بیشتر از رقم انتشار سال 1990 بوده است.

سهم انتشار ناشی از مصرف سوخت های فسیلی حدود 65 درصد است. متوسط نرخ رشد سالانه انتشار گازهای گلخانه ای جهان در دوره 2018-2010 حدود 1.4 درصد بود، ولی در دوره بیست ساله 2010-2000، متوسط این نرخ 2.5 درصد بوده است.

افزایش سهم تجدیدپذیرها و گازطبیعی در برق تولیدی کشورهای OECD

تولید خالص برق در کشورهای عضو سازمان همکاریه ای اقتصادی و توسعه (OECD)در دسامبر 2019 معادل 904.8 ترا وات ساعت و در سال 2019 معادل 10548.6 تراوات ساعت بود که در مقایسه با سال 2018، یک درصد کاهش یافته است. درسال 2019، تولیدبرق از انرژیهای تجدیدپذیردر کشورهای عضو OECD با رشد 4 درصد روبرو شد و به رقم 2995.9 تراوات ساعت رسید.

بدین ترتیب، سهم برق تجدیدپذیر با 1.4 واحد درصد افزایش نسبت به سال 2018، به 28.4 درصد در سبد برق تولیدی سال 2019 این کشورها رسیده است. این افزایش به طور عمده ناشی از رشد تولید برق خورشیدی و بادی به ترتیب به میزان 13.6 درصدو 12.7 درصدبود. تولیدبرق از سوخت های متعارف در کشورهای عضو OECD درسال 2019، به میزان 3.9 درصد کاهش یافته و به 5916.3 تراوات ساعت محدود شده و سهم آن در کل برق تولیدی از 57.8 درصد در سال 2018 به 56.1 درصد در سال 2019 کاهش یافته است.

این کاهش عمدتا ناشی از کاهش برق تولیدی از محل زغال سنگ بوده است که در سال 2019 با کاهش 13.4 درصدی روبرو شده است. بدین ترتیب، در سال 2019 تولید برق از نیروگاههای زغالسنگی به کمترین میزان خود یعنی 2328.5 تراوات تنزل کرده و سهم آن ترکیب برق تولیدی کشورهای OECD با کاهش شدید 3.1 واحد درصد، به 22.1 درصد محدود شده است. با وجود افزایش سهم تجدیدپذیرها در سبد برق تولیدی کشورهای عضو OECD در سالهای اخیر، همچنان فرایند افزایشی سهم گاز طبیعی بیشتر از سایر حاملهای انرژی است.

در سال 2019 سهم گاز طبیعی در تولید برق این کشورها با 1.6 واحد درصد افزایش از 27.4 درصد در سال 2018 به 29 درصد رسیده است. از نظر مقداری، تولید خالص برق نیروگاه های گازی از 2920.3 تراوات ساعت در سال 2018 به 3058.2 تراوات ساعت در سال 2019 رسیده که افزایشی حدود 138 تراوات ساعت را نشان می دهد. این درحالی است که به دلیل کاهش تولید برق آبی (Hydro) در سال 2019، مجموع افزایش کل برق تولیدی از تجدیدپذیرها 114.5 تراوات ساعت بوده است.

منبع: خبرگزاری ایسنا
انتشار: 22 اردیبهشت 1399 بروزرسانی: 22 اردیبهشت 1399 گردآورنده: samitm.ir شناسه مطلب: 897

به "خطر تغییر اقلیم در انتظار جهان" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "خطر تغییر اقلیم در انتظار جهان"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید